Related items
Showing items related by metadata.
-
Book (stand-alone)Technical bookFAO. Kodeks Odgovornog Ribarstva 1995Odbor za ribarstvo (COFI) na svojoj 19. sjednici u ožujku 1991. godine pozvao je na razvoj novih koncepcija koje bi vodile odgovornom, održivom ribarenju. Sljedom toga je na Medunarodnoj konferenciji o odgovornom ribolovu održanoj u Concunu (Meksiko) 1992. godine, od FAO-a je zatraženo da pripremi medunarodni Kodeks ponašanja koji ce obradivati te probleme. Rezultati tog zasjedanja, posebo Concunska deklaracija (Declaration of Concun), bili su važan doprinos Konferenciji Ujedinjenih naroda o okolišu i razvoju (United Nations Conferece on Environment and Development - UNCED), a posebno Agendi 21. Nakon toga sazvana je konferencija UN-a o raspršenim ribljim stokovima i visokomigratornim ribljim stokovima, kojoj je FAO osigurao znacajnu tehnicku podršku. U studenom 1993. godine na Dvadeset sedmoj sijednici Konferencije FAO-a usvojen je Sporazum o promicanju postupanja ribolovnih plovila na medunarodnim morima, sukladno medunarodnim mjerama ocuvanja i gospodarenja (Agreement to Promote Compliance with International Conservation and Management Measures by Fishing Vessels on High Seas). Slijedom navedenih i drugih važnih dogadaja u svijetu ribarstva, vodeca tijela FAO preporucila su da se sastavi globalni Kodeks odgovornog ribarenja, koji bi bio sukladan donesenim odlukama, te ustanovio nacela i standarde primjenjive u ocuvanju, gospodarenju i razvoju citavog ribarstva, te ne bi imao mandatnu ulogu. Kodeks, koji je jednoglasno prihvacen na sjednici FAO-aod 31. listopada 1995. godine, donosi nužan okvir za nacionalne i medunarodne napore za osiguranje održivog iskorištenju vodenih bioresursa u skladu s utjecajima okoliša. FAO, u skaldu sa svojim mandatom, u potpunosti je predan da zemljama clanicama, a posebno zemljama u razvoju, pomogne u uvodenju Kodeksa odgovornog ribarenja i podnosit ce izvještaje Ujedinjenim narodima o postignutom napretku i o potrebama daljnjeg djelovanja.
-
Book (stand-alone)Technical bookFAO. SIÐAREGLUR UM ÁBYRGÐ Í FISKIMÁLUM 199519. þingi sínu í mars 1991 lýsti fiskimálanefnd FAO (COFI) því yfir að þörf væri á þróun nýrra hugmynda sem leitt gætu til sjálfbærni og ábyrgðar í fiskimálum. Í kjölfarið var hin alþjóðlega ráðstefna um ábyrgar fiskveiðar haldin í Cancun í Mexíkó árið 1992 og þar var farið fram á að FAO semdi alþjóðlegar siðareglur til að bregðast við þessum vanda. Niðurstaða ráðstefnunnar, einkum hin svonefnda Cancun yfirlýsing, var mikilvægt framlag fyrir Umhverfis- og þróunarráðstefnu Sameinuðu þjóðanna (UNCED) árið 1992, sérstaklega fyrir hina svonefndu dagskrá 21 (Agenda 21). Síðan var ráðstefna SÞ um deilistofna og víðförula fiskstofna haldin með dyggri liðveislu FAO á tæknisviðinu. Á 27. fundi FAO í nóvember árið 1993 var svo samþykktur samningurinn um að stuðla að því að fiskiskip á úthöfunum fylgi alþjóðlegum ráðstöfunum til verndunar og veiðistjórnar.2 Í framhaldi af þessari þróun.og með hliðsjón af þessum samningum mæltu stjórnarstofnanir FAO með því að samdar yrðu siðareglur um ábyrgð í fiskimálum til notkunar um heim allan sem yrðu í samræmi við þessi skjöl og kæmu á grunnreglum og viðmiðum er nota mætti við verndun, stjórnun og þróun allra fiskimála án þess að bera með sér lagaskyldu. Siðareglurnar voru síðan samþykktar samhljóða hinn 31. október 1995 á ráðstefnu FAO. Þær mynda nauðsynlegan ramma fyrir viðleitni einstakra þjóða og alþjóðasamstarf við að tryggja sjálfbæra nýtingu lifandi auðlinda vatns og sjávar í sátt við umhverfið (viðauki II). Matvæla- og landbúnaðarstofnun Sameinuðu þjóðanna í samræmi við umboð sitt hefur fullan hug á að aðstoða aðildarlöndin, einkum þróunarríki, við að koma siðareglum um ábyrgð í fiskimálum í framkvæmd með skilvirkum hætti og mun gefa Sameinuðu þjóðunum skýrslu um þann árangur sem næst og þær aðgerðir sem þörf er á.
-
Book (stand-alone)Technical bookFAO. Codul de conduită pentru un pescuit responsabil 1995Din cele mai vechi timpuri, pescuitul a fost o sursă majoră de hrană pentru umanitate și un furnizor de locuri de muncă și beneficii economice pentru cei care se angajează în această activitate. S-a presupus că bogăția resurselor acvatice este un dar nelimitat al naturii. Cu toate acestea, odată cu cunoașterea sporită și dezvoltarea dinamică a pescuitului după cel de-al doilea război mondial, acest mit a dispărut în fața conștientizării faptului că resursele acvatice, deși regenerabile, nu sunt infinite și trebuie gestionate corespunzător, dacă contribuția lor la alimentația , bunăstarea economică și socială a populației lumii în creștere trebuie să fie susținută. Introducerea pe scară largă la mijlocul anilor șaptezeci a zonelor economice exclusive (ZEE) și adoptarea în 1982, după lungi deliberări, a Convenției Națiunilor Unite privind dreptul mării a oferit un nou cadru pentru o mai bună gestionare a resurselor marine. Noul regim juridic al oceanului le-a conferit statelor de coastă drepturi și responsabilități pentru gestionarea și utilizarea resurselor piscicole din ZEE-urile lor, care cuprind aproximativ 90% din pescuitul marin din lume. O astfel de jurisdicție națională extinsă a fost un pas necesar, dar insuficient, către gestionarea eficientă și dezvoltarea durabilă a pescuitului. Multe state de coastă au continuat să se confrunte cu provocări serioase, deoarece, lipsind de experiență și resurse financiare și fizice, au încercat să extragă beneficii mai mari din sectorul pescuitului din ZEE lor.
Users also downloaded
Showing related downloaded files
-
Book (series)FlagshipThe State of Food Security and Nutrition in the World 2021
Transforming food systems for food security, improved nutrition and affordable healthy diets for all
2021In recent years, several major drivers have put the world off track to ending world hunger and malnutrition in all its forms by 2030. The challenges have grown with the COVID-19 pandemic and related containment measures. This report presents the first global assessment of food insecurity and malnutrition for 2020 and offers some indication of what hunger might look like by 2030 in a scenario further complicated by the enduring effects of the COVID-19 pandemic. It also includes new estimates of the cost and affordability of healthy diets, which provide an important link between the food security and nutrition indicators and the analysis of their trends. Altogether, the report highlights the need for a deeper reflection on how to better address the global food security and nutrition situation.To understand how hunger and malnutrition have reached these critical levels, this report draws on the analyses of the past four editions, which have produced a vast, evidence-based body of knowledge of the major drivers behind the recent changes in food security and nutrition. These drivers, which are increasing in frequency and intensity, include conflicts, climate variability and extremes, and economic slowdowns and downturns – all exacerbated by the underlying causes of poverty and very high and persistent levels of inequality. In addition, millions of people around the world suffer from food insecurity and different forms of malnutrition because they cannot afford the cost of healthy diets. From a synthesized understanding of this knowledge, updates and additional analyses are generated to create a holistic view of the combined effects of these drivers, both on each other and on food systems, and how they negatively affect food security and nutrition around the world.In turn, the evidence informs an in-depth look at how to move from silo solutions to integrated food systems solutions. In this regard, the report proposes transformative pathways that specifically address the challenges posed by the major drivers, also highlighting the types of policy and investment portfolios required to transform food systems for food security, improved nutrition, and affordable healthy diets for all. The report observes that, while the pandemic has caused major setbacks, there is much to be learned from the vulnerabilities and inequalities it has laid bare. If taken to heart, these new insights and wisdom can help get the world back on track towards the goal of ending hunger, food insecurity, and malnutrition in all its forms. -
ProjectProgramme / project report
-
Book (stand-alone)Technical bookClimate change and food security: risks and responses 2015
Also available in:
End hunger, achieve food security and improve nutrition are at the heart of the sustainable development goals. The World has committed to eradicate extreme poverty and hunger by 2030. But climate change is undermining the livelihoods and food security of the rural poor, who constitute almost 80 percent of the world’s poor. The effects of climate change on our ecosystems are already severe and widespread. Climate change brings a cascade of impacts from agroecosystems to livelihoods. Climate change impacts directly agroecosystems, which in turn has a potential impact on agricultural production, which drives economic and social impacts, which impact livelihoods. In other words, impacts translate from climate to the environment, to the productive sphere, to economic and social dimensions. Therefore, ensuring food security in the face of climate change is among the most daunting challenges facing humankind. Action is urgently needed now to reduce vulnerability and increase resilience of food systems to ensure food security and good nutrition for all.